آزمایشگاه تشخیص طبی بصیر

Amniocentesis
AC در منابع غیر رسمی
مایع آمنیوتیک
بیوشیمی و ژنتیک
نمونه باید هر چه سریع‌تر آزمایش شود، ترجیحاً ظرف چند ساعت پس از جمع‌آوری.
شرایط خاصی ندارد
کهنه شدن نمونه
بین 2 تا 8 درجه سانتی گراد و باید بلافاصله انجام شود چون در این آزمایش زمان بسیار مهم است
آمنیوسنتز توسط یک کادر درمان آموزش دیده، معمولاً متخصص زنان انجام می شود. مراحل انجام این تست عبارتند از: موقعیت یابی بیمار: مادر باردار روی تخت معاینه قرار گرفته و از سونوگرافی برای تشخیص محل جنین و کیسه آمنیوتیک استفاده می شود. پاکسازی و بیهوشی: پزشک شکم او را با محلول ضد عفونی کننده تمیز و برای بی حس کردن، بی حسی موضعی تزریق می کند. سونوگرافی: با کمک سونوگرافی بلادرنگ، مکان امنی را دور از اعضای بدن جنین و جفت پیدا می کند. فرو کردن سوزن: یک سوزن نازک و استریل از طریق دیواره شکم به داخل کیسه آمنیوتیک وارد می شود. این فرایند با کمک سونوگرافی برای اطمینان از رفتن به جای دقیق به دقت کنترل می شود. جمع آوری مایع: مقدار کمی مایع آمنیوتیک (معمولاً حدود ۲۰ میلی لیتر) توسط سوزن خارج می شود. در آوردن سوزن: پس از جمع‌آوری مایع، سوزن در آورده شده و محل تزریق پانسمان می‌شود. پیگیری: ممکن است مادر به مدت کوتاهی تحت نظر باشد تا اطمینان حاصل شود که هم او و هم جنین بعد از عمل حال خوبی دارند.
آمنیوسنتز شامل برداشتن مقدار کمی مایع آمنیوتیک از کیسه آمنیوتیک اطراف جنین در حال رشد در دوران بارداری است. این آزمایش برای تشخیص قبل از تولد و ارزیابی سلامت و ویژگی های ژنتیکی جنین در حال رشد تجویز می شود. این روش برای تشخیص یا ارزیابی بیماری‌های مختلف از جمله موارد زیرانجام می شود: ناهنجاری های ژنتیکی: یکی از اهداف اولیه آمنیوسنتز، تشخیص اختلالات ژنتیکی یا ناهنجاری های کروموزومی در جنین است که شامل بیماری‌هایی مانند سندرم داون (تریزومی ۲۱)، سندرم ادواردز (تریزومی ۱۸) و سندرم پاتو (تریزومی ۱۳) هستند. نقص لوله عصبی: آمنیوسنتز می تواند نواقص لوله عصبی همچون اسپینا بیفیدا و آنسفالی را تشخیص دهد. بلوغ ریه: در برخی موارد آمنیوسنتز برای ارزیابی بلوغ ریه های جنین انجام می شود، مخصوصاً زمانی که به دلیل عوارض خاصی نیاز به زایمان زودرس باشد. عفونت ها: مایع آمنیوتیک را می توان برای تشخیص عفونتهایی همچون عفونت های جنینی با ویروس هایی مانند سیتومگالوویروس (CMV) یا توکسوپلاسموز آزمایش کرد. حساسیت Rh: در مواردی که مادر Rh منفی و پدر Rh مثبت است، می توان از آمنیوسنتز برای تشخیص اینکه آیا جنین Rh مثبت و در معرض خطر حساسیت Rh است یا خیر، انجام داد. به طور کلی آمنیوسنتز ایمن و بسیار دقیق است اما خطراتی از جمله خطر عفونت، نشت مایع آمنیوتیک و به ندرت سقط جنین را به همراه دارد. تصمیم برای انجام آمنیوسنتز باید پس از بررسی دقیق، با مشورت پزشک متخصص گرفته شود. آمنیوسنتز معمولاً بین هفته های ۱۵ و ۲۰ بارداری انجام می شود، اما زمان بندی انجام آن می‌تواند بسته به نوع علائم بالینی متفاوت باشد. نتایج آمنیوسنتز اطلاعات مهمی را برای تصمیم گیری آگاهانه در مورد ادامه بارداری و مداخلات دیگر ارائه دهد.