آزمایشگاه تشخیص طبی بصیر

Anti Acetylcholine receptor Ab
آنتی بادی گیرنده ضد استیل کولین
نمونه باید هر چه سریع‌تر آزمایش شود، ترجیحاً ظرف چند ساعت پس از جمع‌آوری.
شرایط خاصی ندارد
تکرار نمونه فریزشده
1 روز در 2-8 درجه ، مدت طولانی تر20 -درجه
عدم وجود آنتی بادی قابل تشخیص یا کمتر از 0.05 نانومول در لیتر در جریان خون.
گرفتن نمونه خون و جداسازی سرم که شامل آنتی بادی‌ها است. سپس سرم با تکنیک‌های ایمونولوژیک خاص همچون روش‌های ELISA یا RIA (آزمایش ایمونو رادیواکتیو) برای تشخیص گیرنده آنتی‌استیل کولین (AChR) آنالیز می‌شود. اگر مقدار گیرنده آنتی‌استیل کولین در سرم بیمار بالا باشد، می‌تواند نشان‌دهنده بیماری میاستنی گراویس باشد.
تست Anti-Acetylcholine Receptor Antibody (Anti-AChR Ab) یک تست خونی است که برای تشخیص بیماری برخی از اختلالات عضلانی-عصبی به کار می‌رود، مخصوصاً برای تشخیص بیماری میاستنی گراویس (Myasthenia Gravis)، که یک اختلال عضلانی-عصبی خودایمنی است. این تست برای تشخیص بیماری‌هایی که با تخریب یا تضعیف گیرنده‌های استیل کولین در سطح عضلات ارتباط دارند، به کار می‌رود و می‌تواند به پزشکان در تشخیص دقیق و تعیین شدت بیماری کمک کند و در تعیین نوع درمان مورد نیاز بیماران مفید باشد. میاستنی گراویس یک بیماری نادر و خودایمنی است که بر اثر تضعیف عضلات و اختلال در انتقال پیام‌های عصبی به عضلات ایجاد می‌شود. در این بیماری، بدلیل وجود آنتی‌بادی‌های خودایمنی در بدن، گیرنده‌های استیل کولین در عضلات تخریب می‌شوند. استیل کولین یک نوروترانسمیتر است که پیام‌های عصبی را از عصب به عضله منتقل می‌کند. علائم میاستنی گراویس می‌تواند شامل سستی عضلات، خستگی، پتوز، اختلال در تنفس و بلعیدن، اختلال در کنترل عضلات چشم و غیره باشد. این بیماری معمولاً با تست‌های تشخیصی مانند تست ادروفونیوم (Edrophonium) و تست گیرنده آنتی‌آستل کولین تشخیص داده می‌شود. میاستنی گراویس قابل کنترل است و درمان آن معمولاً شامل داروهایی است که به افزایش مقدار استیل کولین در عضلات کمک می‌کنند و در موارد شدیدتر، داروهای خودایمنی مثل استفاده از آیوروپلاسما (پلاسمای خالص) می‌شود. اگرچه میاستنی گراویس تأثیری بر عمر بیمار ندارد، اما نیاز به مراقبت و درمان مداوم دارد.