آزمایشگاه تشخیص طبی بصیر

Benzodiazepine_Diazepam test
تست بنزودیازپین-دیازپام
ادرار، خون یا بزاق
نمونه باید هر چه سریع‌تر آزمایش شود، ترجیحاً ظرف چند ساعت پس از جمع‌آوری.
در یخچال یا فریز شده
شرایط خاصی ندارد
همولیز،لیمپیک،ایکتریک
در4روز در 8-2 درجه،مدت طولانیتر-20
محدوده نرمال در خون: 200 تا 600 نانوگرم در میلی‌لیتر (ng/mL) برای دوزهای معمول استفاده شده در درمان.
1. جمع آوری نمونه: یک نمونه معمولاً ادرار، خون یا بزاق فرد جمع آوری می شود. 2. آماده سازی نمونه: نمونه جمع آوری شده برای اطمینان از اینکه در شرایط مناسب برای آزمایش قرار دارد، پردازش می شود شامل برچسب زدن، مستندسازی و آماده سازی مناسب برای جلوگیری از آلودگی. 3. ایمونواسی: نمونه جمع آوری شده سپس تحت آزمایش ایمونواسی قرار می گیرد. انواع مختلفی از ایمونواسی وجود دارد که می توان از آن استفاده کرد، مانند ELISAs یا سنجش جریان جانبی. این سنجش ها از آنتی بادی هایی استفاده می کنند که مخصوص بنزودیازپین ها و دیازپام هستند. 4. واکنش اتصال: اگر بنزودیازپین ها یا دیازپام در نمونه وجود داشته باشد، به آنتی بادی های خاص مورد استفاده در آزمایش متصل می شوند. این اتصال یک کمپلکس آنتی ژن-آنتی بادی را تشکیل می دهد. 5. تشخیص و اندازه گیری: سیستم ایمونواسی شامل یک روش تشخیص است که اغلب شامل تغییرات رنگ یا نشانگرهای دیگر است. شدت واکنش متناسب با مقدار بنزودیازپین ها یا دیازپام در نمونه است. 6. مقایسه با استانداردها: شدت واکنش در نمونه آزمایش با منحنی استاندارد ایجاد شده با استفاده از غلظت های شناخته شده بنزودیازپین ها یا دیازپام مقایسه می شود. این مقایسه به تعیین کمیت مقدار ماده در نمونه کمک می کند. 7. تفسیر نتیجه: نتایج آزمایش توسط متخصص تفسیر می شود. اگر شدت واکنش بالاتر از آستانه مشخصی باشد، نشان دهنده وجود بنزودیازپین یا دیازپام در نمونه است.
این آزمایش برای تشخیص وجود بنزودیازپین ها از جمله دیازپام در نمونه های ادرار، خون یا بزاق استفاده می شود. معمولاً برای کنترل مصرف دارو، پایبندی به مصرف آن و در موارد مشکوک به مصرف بیش از حد یا سوء مصرف دارو استفاده می شود.