آزمایشگاه تشخیص طبی بصیر

Vaginal Culture & Sensitivity
vaginal soab
بسته به تشخیص فرد نمونه گیرنده
میکروبیولوژی
بلافاصله انجام می‌شود
پرهیز از مصرف آنتی بیوتیک
نمونه کهنه، آلودگی
شرایط خاصی ندارد
با یک سواب نمونه یا ترشح واژینال جمع آوری می‌شود. نمونه جمع‌آوری‌شده روی یک محیط کشت مخصوص که برای رشد میکروارگانیسم‌ها مناسب است، کشت می‌شود. سپس محیط در دمای مناسب، معمولاً دمای بدن (37 درجه سانتیگراد) انکوبه می شود. پس از یک دوره انکوباسیون (معمولاً 48-24 ساعت)، کشت از نظر وجود میکروارگانیسم ها بررسی می شود. کلنی های باکتریایی و قارچی بر اساس ویژگی هایشان مانند ظاهر و الگوهای رشد شناسایی می شوند. تست حساسیت: هنگامی که میکروارگانیسم ها شناسایی شدند، تحت آزمایش حساسیت قرار می گیرند که شامل قرار دادن آنها در معرض آنتی بیوتیک های مختلف یا داروهای ضد قارچی است تا مشخص شود کدام دارو برای میکروارگانیسم های موجود موثرتر است. نتایج حساسیت به پزشک کمک می کند تا مناسب ترین دارو را انتخاب کند.
آزمایش کشت و حساسیت واژن تستی است که برای جمع‌آوری و آنالیز نمونه‌ها از ناحیه واژن برای شناسایی وجود میکروارگانیسم‌ها (باکتری‌ها، قارچ‌ها و غیره) و ارزیابی حساسیت آن‌ها به آنتی‌بیوتیک‌ها یا داروهای ضدقارچی انجام می‌شود. این آزمایش معمولاً برای تشخیص عفونت‌های واژن و انتخاب داروی مناسب انجام می‌شود. این آزمایش معمولاً در موارد زیر انجام می‌شود: عفونت‌های واژن: زمانی که بیمار با علائم عفونت واژن مانند ترشحات غیرمعمول، خارش، سوزش یا ناراحتی مراجعه می‌کند. این آزمایش به شناسایی میکروارگانیسم‌های مسبب که می‌توانند باکتری‌ها (مانند گاردنرلا، اشریشیا کلی) یا قارچ‌ها (مانند کاندیدا) باشند، کمک می‌کند و حساسیت آن‌ها را به داروهای خاص ارزیابی می‌کند. عفونت‌های مکرر: در موارد عفونت‌های مکرر یا مداوم واژن، این آزمایش می‌تواند تعیین کند که آیا میکروارگانیسم‌ها متعدد، مقاوم یا کمتر رایج هستند یا خیر. بارداری: به‌عنوان بخشی از مراقبت‌های معمول قبل از زایمان، کشت واژینال برای غربالگری استرپتوکوک گروه B (GBS) که یک باکتری است که می‌تواند نوزادان را در طول زایمان تحت‌تأثیر قرار دهد، انجام می‌شود. ارزیابی قبل از عمل: در آماده‌سازی برای جراحی‌های زنان، کشت واژینال را انجام می‌دهند تا مطمئن شوند که عفونت فعالی وجود ندارد که بتواند جراحی را پیچیده کند. فالوآپ: پس از درمان عفونت واژن شناخته شده، این آزمایش تکرار می‌شود تا ریشه‌کنی میکروارگانیسم‌های عامل ایجاد عفونت تأیید شود.